EDYCJE,
Jaźnie
Wydawnictwo Norbertinum, Lublin 2026, str. 85, opr. miękka ze zkrzydełkami
ksiażka jest DOSTĘPNA tutaj
 |
Projekt okładki
(według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk Na okładce: Schody w Szpitalu Klinicznym im. prof. Witolda Orłowskiego w Warszawie (fot. Cezary M. Dąbrowski) |
Spinoza i inne duchy
Wydawnictwo NORBERTINUM, Lublin 2025, str. 75, opr. miękka ze skrzydełkami
 |
Projekt okładki
(według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk Na okładce:
William Blake, Pity (1795) |
Spinoza i inne duchy to zestaw (wciąż) poetyckich wypowiedzi, wkraczających na terytoria filozofii. W jakim zakresie i w jaki sposób? Oto jest klucz do całości tomu. Bohater wierszy prowadzi dialog, często jest to dialog wewnętrzny, monolog. Czy mówi on sam, czy jego sławetni rozmówcy snują rozważania wokół wciąż krwistych zagadnień filozoficznych, czy mówi ich głosem, czy oni mówią poprzez niego (czy mówi „za nich”)...? Szeregi otwartych i, nade wszystko, żywotnych pytań, zapisanych mową wiązaną stawia czytającym, i sobie samemu, autor tej książki. Sam tytuł, Spinoza i inne duchy, to, w pierwszym skojarzeniu, nawiązanie do zjawiska znanego pod wieloznacznym określeniem: „wędrówka dusz”, także do czasów, kiedy s a m o my ś l e n i e zdawało się być czymś niezwykle ważnym i fascynującym (Dąbrowski obserwuje odwrotność takowej tendencji); ale owa wędrówka w przeszłość nie zwalnia jego bohatera od kontaktu z rzeczywistością, stąd wielość dygresji i aluzji w obrębie stawianych pytań, refleksji i dylematów – artystycznych, poetyckich, filozoficznych, teologicznych, tych dotyczących małości natury ludzkiej także.
 |
Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk Okładka: Alkierz pałacu w Falentach (fot. Cezary M. Dąbrowski) |
Dlaczego „nie w
porę”? Nie zawężając pola do rozważań nazbyt obszerną odpowiedzią, uzasadnień,
o czym jest ta książka, należy doszukiwać się w treści poszczególnych wierszy,
bowiem świat przedstawiony w wieloznacznych utworach Dąbrowskiego przenikają
różnorodne dygresje, aluzje, także odniesienia do życia i twórczości
wspominanych w przebiegu tomu twórców, do konkretnych postaci, zdarzeń,
zachowań, charakterystyk, zjawisk. A jest to poezja o tyle synergiczna, co
głęboko osobista, o tyle „nieoczywista”, co obejmująca „tu i teraz”, poprzez
ukazywanie aspektów historycznych i współczesnych, gdzie los bliźniego
pozostaje w centrum zainteresowania wiersza. Budując tom na zasadzie crescenda, natężając środki wyrazu,
autor pragnie zaangażować odbiorcę w sumienne odczytywanie każdego ze słów, w
cierpliwe podążanie za głosem ukrytych znaczeń. Tym samym wiersze tomu NIEWCZAS Cezarego Macieja Dąbrowskiego, stanowią niezawisłą opowieść o życiu w
poezji.
 |
Na okładce wykorzystano zdjęcie rzeźby nieznanego autora Głowa Niobe; fotografia ze Zbiorów Cyfrowych Muzeum Narodowego w Warszawie, numer identyfikacyjny NB 11 MNW |
Moja nowa książka MITY, jest próbą nawiązania poetyckiego dialogu z tymi, których zmiażdżyło koło historii, jednak ten Mit – Kresów, jest dla mnie żywym świadectwem Polskości, nieodzownym, w czasach, gdy barometrem wartości, znów zaczynają kręcić siły zła. Demagogia i ideologia.
Cezary Maciej Dąbrowski
„[…] Wspólnota pokoleniowa, łącząca twórców nie znających się nawzajem, jednak nie objaśni do końca fenomenu, słowa tego świadomie używam, poezji Cezarego Macieja Dąbrowskiego, która pozostaje zjawiskiem samoistnym i obroni się poza i ponad generacyjnymi kontekstami, co nie oznacza oczywiście, że ich przywoływać nie warto. Dąbrowski jako autor „Mitów” pozostaje konserwatywny w tym sensie, że nie tylko upiera się, iż poezja powinna zachwycać, ale pisze taką, która czyni to rzeczywiście…”.
 |
Zdjęcie fragmentu obrazu autorstwa Jacka Malczewskiego Thanatos; fotografia ze Zbiorów Cyfrowych Muzeum Narodowego w Warszawie |
Od Autora:
Zbiór ten, prawda, że ubogi, moim przecież wglądem we własną twórczość musiał „otwierać” obraz pędzla Jacka Malczewskiego, jako że nie tylko mojemu sercu blisko do geniuszu młodopolskiej optyki... Zaś motywem przewodnim stała się strofa z wiersza Poety Skamandra Jana Lechonia (Pytasz, co w moim życiu…), która to przebiła, i przebija, to więcej niż pewne, wiele zatwardziałych serc. Taki był zaczyn tej książki, powstałej dla Was, moi Drodzy Czytelnicy.
%20-%20Copy.jpg) |
| Fotografia na okładce (ilustracja do wiersza A kiedy można spotkać Boga?): Cezary Maciej Dąbrowski |
Dola człowieka uczciwego wobec siebie, i innych, jest trudna!
Cezary Maciej Dąbrowski
„Dąbrowski nie boi się porównań czy zwrotów dosłownych. Nie zważa na to, czy „wypada”. Nie przejmuje się głosami przyszłej krytyki. Pisze wprost wszędzie tam, gdzie zależy mu na tym, aby bez wstępu, in medias res, wciągnąć czytelnika w dialog z sobą lub przynajmniej w uważne słuchanie. […] Jeśli czytając Autora widzimy tylko wybór słów „do rymu”, to znaczy, że nic nie rozumiemy z tej poezji […]”.
Marcin Tadeusz Łukaszewski, fragment z Posłowia do tomu W dalszym ciągu.
„Dąbrowski upomina się o słowa niepoprawne – politycznie, ale i społecznie, i obyczajowo, o słowa, które nie omijają problemu, nie otaczają go kokonem nic nie mówiących określeń, a z całą mocą trafiają w cel, potrafią wzruszać, zachwycać, ale i boleć – jak nic innego”.
Krzysztof Masłoń,
fragment z Przedmowy do tomu Sztafeta.
Pieśni Polskie (A Ty ciągle o tych wierszach…)
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2022, str. 188, opr. twarda
 |
| Fotografia na okładce: Jacek Świderski Fotografie wewnątrz książki: Cezary M. Dąbrowski |
Dźwięk jednak przebrzmi
nośnik straci pamięć
zapis kompozytora
podda się zmianie
nadinterpretacji
A słowo będzie
w słowie
fundament
przetrwał już
niejeden zamęt
W słowie nadzieja
dlatego wciąż czekamy
i każdy ma swój medalik
Cezary Maciej Dąbrowski
Poezja Cezarego Macieja Dąbrowskiego to nie jest abstrakcyjna wypowiedź, to nie gra słów, zabawa frazesami, żonglerka językowa. To obraz człowieka i świata wypływający z najgłębszych pokładów duszy, serca, gdzie do głosu dochodzi prawda, wrażliwość, niezgoda na wszystko, co deformuje człowieczeństwo. Odpowiedzialność za słowo jest rzadko spotykane! Odniesienie do prawdy, sumienia dodaje tej poezji również szczególnego brzemienia.
Urszula Michalak, urszulanka SJK
Oficyna Wydawniczo-poligraficzna "ADAM", Warszawa 2021, str. 92, opr. miękka
książka DOSTĘPNA (u autora)
 |
| Autoren wszystkich fotografii jest Cezary M. Dąbrowski |
W poezji chodzi o to, aby się znów narodzić.
Aby nie wszystek w proch, na przekór cenzorowi.
Aby się stała światłość. By dziś, co dawno zgasło,
zabłysło w tobie znowu.
Aby się niedogodność w godności odrodziła.
Aby z codziennej ciszy codzienność w pamięć wryła.
Aby ktoś pragnął szczerze powrócić do utworu
i sprawić swym pragnieniem, by wiersz
powstawał z grobu.
Cezary Maciej Dąbrowski
Sztafeta
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2020, str. 102, opr. miękka
książka jest NIEDOSTĘPNA
 |
| Autor fotografii: Cezary Maciej Dąbrowski |
Polityczny dzik(Osobliwości II)
Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa 2020, str. 56, opr. miękka
książka DOSTĘPNA (u autora)
 |
| Polityczny dzik. Autor rysunku Cezarego M. Dąbrowski |
Światy równoległe, nawzajem przenikające się:
ludzki i zwierzęcy; niekiedy różnice są tak niewielkie, że się zacierają. Nawet
zwierzęta wciągane są w wir politycznych wydarzeń; stąd skarga zdezorientowanego,
tytułowego dzika.
Tomik wierszy satyrycznych Cezarego Macieja Dąbrowskiego. Druga część zbioru Osobliwości, opublikowanego w 217 roku.
W dalszym ciągu
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2020, str. 116, opr. miękka
 |
| Autor fotografii: Cezary Maciej Dąbrowski |
Tom poetycki W dalszym ciągu, Cezarego Macieja Dąbrowskiego, to 31 utworów powstałych we wrześniu i październiku 2018 r., będących kontynuacją jego wcześniejszej książki, Zbioru nieaspirującego. Cezary Dąbrowski jest poetą cenionym zarówno przez krytyków jak i czytelników jego poezji, w swojej dziesiątej publikacji przedstawia, jak sam rzecze we wstępie, „wiersze odpowiedzialne przed Bogiem, sumieniem, wystawione na czas…”.
To wszystko daje nam Cezary Dąbrowski w swoich wierszach. Próbuje nam pomóc nie zapominać o tym, „że istnieje lepszy świat, nie tylko w marzeniach”. Pozwala nam spoglądać w swoje wnętrze w podobny sposób, jak sam pisze: „Tak, czytam, przez sito własnego czucia i wiedzy”. Cezary Dąbrowski jest przy tym wszystkim twórcą bezkompromisowym. Pisze: prawda – kłamstwo, pokora – pycha, dobro – zło, piękno – brzydota. Nie ma stanów pośrednich. Jeśli opowiadasz się po jakiejś stronie – musisz być nieugięty. Oczywiście pod warunkiem, że opowiesz się po właściwej stronie.
Skrawki życia
Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 2019, str. 126, miękka ze skrzydełkami
 |
| Autor fotografii: Cezary Maciej Dąbrowski |
Wszystko, co dotyka prawdy jest warte zgłębienia: narodziny, śmierć, kartka papieru, którą jest nasze życie i atrament, czyli miłość, bez której nie ma treści; żywimy się Nią lub umieramy bez Niej.
Cezary Maciej Dąbrowski
„Świat
w wierszach Dąbrowskiego to bogactwo niepowtarzalnych szczegółów. Jego
bohater czuje się dobrze wśród tej różnorodności. Niewątpliwie świat ten mieści
się w granicach, które człowiek jest jeszcze w stanie objąć swoim
poznaniem. To bogactwo na miarę
ludzkich zmysłów”.
Z przedmowy Wojciecha Kaliszewskiego
„Swoimi kolejnymi
tomami Cezary Maciej Dąbrowski dowodzi osobności i niezależności swojej poezji
od wszelkich mód, szkół i trendów. Pozostając bezkompromisowy w swojej
twórczości, której rytm wystukuje Herbertowska kołatka, bezbłędnie wskazująca
na to, co białe, a co czarne. Stanów
pośrednich tu się nie uświadczy i, chciałoby się rzec, chwała Bogu –
relatywizmu mamy w życiu aż nadto”.
Krzysztof Masłoń, z recenzji
Zbiór nieaspirujący
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2019, str. 110, oprawa miękka
książka jest DOSTĘPNA tutaj
 |
| Autor fotografii: Cezary Maciej Dąbrowski |
Staram się opisać to, co jest istotne, obce jest mi słowo dla samego słowa, obca jest mi wyniosłość „poetycka”, awangarda bezwartościowa – poezja ma służyć, po to trzymam pióro w ręku, nie chcę mieć nic wspólnego z manipulacją i bzdurą; mam zobowiązania wobec własnego sumienia, jestem sam przed kartką papieru i nic poza tym nie ma; „nic nie ma” to znaczy, jakbym dzisiaj zaczął pisać, przecież do rozmowy nie potrzebny jest wernisaż, potrzebne otwarte serce i umysł, bez robactwa jadu, niby to tak oczywiste, dla wielu jednak wciąż tabu. Piszę dla siebie zresztą też, tak jakby łatwiej jest pisać...
Cezary Maciej Dąbrowski
W pełni zgadzam się z
tak zdefiniowaną postawą poety. Potrzebny jest nam powrót do wiersza,
który potrafi nawiązać kontakt z odbiorcą, z jego wrażliwością intelektualną i
emocjonalną, a także funkcjonować w społeczeństwie, nie zapominając, czym ono
żyje, bo inaczej będzie to poezja zbyt zamknięta, adresowana do wąskiej grupki,
prowadząca do sytuacji, w której więcej jest piszących niż czytających, a do
niej właśnie zbliżamy się od kilku dziesiątków lat. Oczywiście, nie jest
to wszystko. Wiersz musi mieć jeszcze wewnętrzną siłę, dramaturgię, dynamikę,
musi być świeży, frapujący swoją barwnością, językiem, staranną formą. Słowem:
musi być autentyczną poezją, co nie wszystkim i nie zawsze się udaje. Cezary
Maciej Dąbrowski w swoich penetracjach poetyckich stara się trzymać tych zasad,
co cenię u niego. Cenię również to, że jako wykształcony muzyk, cieszący się
sukcesami i uznaniem, dąży do tego, żeby być artystą kompletnym. Z niekłamaną
pasją sięga do poezji, która jest domeną słowa, i tu próbuje dać coś z siebie
prawdziwego. A że wiersz potrafi łączyć z muzyką, umie tworzyć atrakcyjne
programy sceniczne i radiowe, czego ilustracją może być audycja w programie
„Poczytnik”, oparta na poezji z tej właśnie książki.
Grzegorz Łatuszyński
Dalej
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2018, str. 180, oprawa miękka
książka jest DOSTĘPNA tutaj
 |
| Fot. na okładce: Cezary M. Dąbrowski |
Walka
Mamy tyle prawdy,
ile jesteśmy w stanie dać,
i mamy tyle kłamstwa,
ile jesteśmy w stanie brać.
Jedno i drugie
walczy o przetrwanie,
i co wybierzemy
wygra i zostanie…
Cezary Maciej Dąbrowski
Pełna refleksyjności, metaforyczna podróż z utworami pióra Cezarego Macieja Dąbrowskiego, poety, prozaika, pianisty, perkusisty i kompozytora. Książka zawiera jego liryki, satyry i opowiadania powstałe w latach 2015 - 2016, którą sam Autor podsumowuje następującymi słowami: (…) chciałbym, aby poezja powróciła do ludzi, do każdego człowieka, żeby służyła pomocą, żeby się w niej odnalazł, żeby poezję czytali wszyscy, bo jest dla wszystkich, tak jak pisałem w wierszu: „nie jest dla wybranych"!
Osobliwości
Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa 2017, str. 36, opr. miękka
książka DOSTĘPNA (u autora)
 |
| Na okładce: fot. obrazu Cezarego M. Dąbrowskiego Osobliwości |
Nie będzie o ludziach? Wcale! O zwierzętach
Trochę o zwyczajach, trochę o talentach.
Trochę o dziobaniu, darciu pazurami;
można by rzec – swojsko, jak to przy zżeraniu.
Cezary Maciej Dąbrowski
Osobliwy zbiór wierszy satyrycznych Cezarego Macieja Dąbrowskiego, stworzonych na przełomie maja i czerwca 2017 roku, będących zarazem głęboką refleksją nad współczesnością. Autor w swoisty, metaforyczny sposób opisuje zachowania ludzi poprzez ukazywanie świata zwierząt.
Wierszem i Prozą
Wydawnictwo LTW, Łomianki 2017/Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, Warszawa 2017, str. 138, oprawa miękka
książka jest DOSTĘPNA tutaj
.jpg) |
| Autor fotografii okładkowej: Cezary Maciej Dąbrowski |
Cezary Maciej Dąbrowski
Ech, żywocie…
Oficyna Wydawnicza „Agawa”, Warszawa 2016, str. 96, oprawa miękka
Książka DOSTĘPNA (u autora)
 |
| Autor fotografii na okładce: Cezary Maciej Dąbrowski |
Słowo. To ono staje się obrazem. Słowo, jako prawdziwy przekaz, w każdej formie twórczości, Wyraz tej twórczości...
Cezar Maciej Dąbrowski
„Jeśli poezja mając za nic wszelkie konwenanse odrzuca mody trendy szkoły ostentacyjnie pomija dorobek epok całych a nawiązuje wprost do tego co zostało napisane przed wiekami i przetrwało to albo mamy do czynienia z przemyślaną „naturszczykową” kreacją albo z prawdziwą sztuką. Jeżeli wiersze te odwołują się do najprostszych emocji i uczuć to albo ich celem jest „niewyrobiony” czytelnik albo w szczerości swojej i spontaniczności przekraczają wszystkie granice. Jeśli autor tych utworów odnajduje najczystszą poezję w przejawach życia zgoła nie poetyckich to jest artystą z Bożej Łaski. I tutaj już nie ma żadnego albo-albo.
Cezary Maciej Dąbrowski jest takim artystą”.
Krzysztof Masłoń
Brudnopis
Warszawska Firma Wydawnicza, Warszawa 2015, str. 78, oprawa miękka
Książka
NIEDOSTĘPNA
 |
| Projekt okładki: Cezary Maciej Dąbrowski |
Widzę też cień i zwątpienie
Nie pisałem dawno o szczęściu
To nie znaczy że nic o nim nie wiem
Cezary M. Dąbrowski. Z wiersza Zapiski
[...]
O czym jest Brudnopis?
Poprzez przeszłość, która w Nas trwa – która kształtuje przyszłość – wpływa na Nas, wpływa na to, jak patrzymy na świat, jak oceniamy rzeczywistość. Poprzez obserwacje życia, czasów w których żyjemy, ciężkich czasów. Poprzez miejsce, jakie próbuje znaleźć w tych czasach słowo. Poprzez podobieństwo i związek człowieka z przyrodą – analogie w tych równorzędnych bytach. Poprzez czas, który tak szybko umyka, poprzez to, co określamy największą wartością - próbuję przeprowadzić Państwa w tym zbiorze wierszy...
Cezary Maciej Dąbrowski, Prolog (fragmenty):
Zaplątany w Twoje włosy.
Płyta autorska jest DOSTĘPNA (u autora)
 |
| Projekt całej płyty, w tym okładki: Cezary Maciej Dąbrowski |
Zaplątanmy w Twoje włosy to emocje i ich barwy, to próba uchwycenia dźwięków, które grają w mojej duszy. Na płycie znalazły też swoje miejsce utwory Wiosenne przebudzenie oraz Melodia dla mego Ojca. Całość kończy kompozycja tytułowa. Choć słowo i muzyka występują oddzielnie – uzupełniają się stanowiąc równorzędne narzędzia przekazu. Głos i fortepian jako instrumenty, które służą do opowiedzenia tych historii – próby odzwierciedlenia emocji i zamknięcia ich w dźwięku.
Cezary Maciej Dąbrowski
Wiersze sercem pisane
Warszawska Firma Wydawnicza, Warszawa 2014, str. 134
Książka NIEDOSTĘPNA
 |
| Fot. na okładce: Cezary M. Dąbrowski (archiwum własne) |
Jako poeta w wypowiedzi kładę nacisk na treść, prawdziwy przekaz. Słowa z potrzeby serca, powodowane emocjami, „natchnione”, lecz nieprzerysowane, to rozmowa z samym sobą, a raczej poprzez siebie, skierowana do odbiorcy. Myślę, że z poezją jest jak z muzyką; mało tego, poezja jest muzyką… zatem musi być prawdziwa, posiadać swoisty rytm, konkluzję, odcienie, barwy, brzmienie… klamrę całości… „Język”, czyli sposób pisania, budowa to sprawy indywidualne i charakterystyczne zarazem. Zawsze piszę pod wpływem silnych emocji i wtedy wypowiadam jednym tchem gotowy wiersz do dyktafonu, następnie przepisuję treść na inne nośniki (kiedyś to był tylko papier:)), czasem wprowadzając drobne korekty lub zostawiając w formie pierwotnej niczym skałę. W tej ulotnej, krótkiej fazie tworzenia pozwalam, aby słowa same ze mnie wychodziły, podświadomie i świadomie kieruję się wyczuciem i tym, CO chcę powiedzieć… utrwalić dla siebie i Innych. Piszę o tym, czego doświadczyłem, co podsunęła moja wyobraźnia, o tym, co mną wstrząsnęło, wzruszyło, wplatając morał, łącząc strofy tematem, myślą, puentą. Piszę również, kierując się empatią, dotykając tematów, wobec których nie mogę przejść obojętnie, jak agresja, przemoc, podłość, ból. Wracam do wierszy i jeśli „porośnięte” czasem zyskują zaskakujący wyraz, wtedy uznaję je za ważne, ale kocham wszystkie tak samo. Uważam, że autor nie musi tłumaczyć i rozliczać się z własnej twórczości – w Poezji jest On, Jego słowo, Sumienie, Prawda i Odbiorca oraz Czas… a raczej próba czasu…
Cezary Maciej Dąbrowski