sobota, 7 marca 2026

JAŹNIE

Tom poetycki Cezarego Macieja Dąbrowskiego –trzecia część tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie – ukazał się 4 marca 2026 r. nakładem Wydawnictwa Norbertinum.

Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk

Na okładce: Schody w Szpitalu Klinicznym im. prof. Witolda Orłowskiego w Warszawie

(fot. Cezary M. Dąbrowski)

„Przemycam czyjąś myśl, aby ocalić własną”. Tymi słowami z wiersza Bielma wprowadza czytelnika w meandry tomu Jaźnie Cezary Maciej Dąbrowski, oddając w jego ręce kompozycję, jak przystało na muzyka, wielogłosową, gdzie rolę kontrapunktów powierza swoim interlokutorom, umieszczając, niekiedy, rozbudowane motta z fragmentami twórczości wielkich myślicieli epok minionych, na czele z Emilem Michelem Cioranem i Sándorem Máraiem oraz Thomasem Sternsem Eliotem, Rainerem Marią Rilkem, Cyprianem Kamilem Norwidem, Adamem Bernardem Mickiewiczem, Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Johnem Miltonem, Dantem Alighieri, czy, w końcówce tej poetycko-prozatorskiej opowieści, prorokiem Izajaszem. Podając źródła zaczerpnięć, Dąbrowski jakoby wskazywał odbiorcy: to dopiero początek drogi, resztę trasy musisz przebyć samodzielnie, trzeba tylko zapragnąć. A jest to „kontrapunkt” szczególny, albowiem niejednokrotnie wprowadzający w rodzaj zakłopotania, otóż można by sądzić, jak to w wielowiekowej tradycji bywało, że z motta „wyniknie” treść danego utworu, jednak u Dąbrowskiego motto i wiersz, to jakby dwa strumienie świadomości, biegnące tuż obok siebie, czasem zachodzące, acz różnorodne i odmienne, jak na niezależną twórczość przystało, do której to przysposobił już czytelników autor tomów Niewczas i Spinoza i inne duchy (Norbertinum 2025). Dąbrowski, stosując takowy zabieg stylistyczny, próbuje ukazać, że zdarzenia z przeszłości, będące przedmiotami owych odniesień, gdyby je „przyłożyć” do tu i teraz, stają się aktualne, jakoby „wysłyszane” współcześnie. Bo trudno nie zdumieć się nad zbieżnością zjawisk z połowy ubiegłego stulecia z obecnymi wydarzeniami, patrz: Sándora Máraiego Dziennik, passus dotyczący interwencji sowieckiej na Węgrzech (październik 1956) a wojna na Ukrainie, czy, jako żywo, nad uwagami pisarza na temat „sztuki współczesnej”, czy też spostrzeżeniami Ciorana w temacie: „demokracja”, mając przed oczyma, chociażby, czołówki dzisiejszych gazet... Niewczytanemu może wydać się, że krytyczno-sarkastyczny ton poety z początku tomu wyznaczy całość. Jednak, u Dąbrowskiego, pozorna sprzeczność jest metodą koncentrowania napięć, skierowań uwagi odbiorcy, by w dalszych częściach tomu odkrywał lirykę głęboko osobistą, patriotyczną, a w zakończeniu sięgającą sacrum, jak w posiadającym znamiona modlitewnika wierszu Miłosierdzie, i wstrząsająco szczerą, dotyczącą umierania najbliższych: Strach z wszystkich najgorszy. Czytelniku, nie daj się zwieść smakowitemu Wstępowi; Dąbrowski, jako twórca dojrzały, wie, że z ironii losu zupełnie niedaleko bywa do traumy osobistych dramatów, w świecie bez Boga, za to pełnym samotności i bezradności".

_________________________

Tu można nabyć egzemplarze:

https://www.norbertinum.pl/ksiazka/1076/Ja%C5%BAnie

https://allegro.pl/oferta/jaznie-cezary-maciej-dabrowski-18385141458

Biografia

Cezary Maciej Dąbrowski (ur. 9 marca 1968 r. w Skierniewicach) – poeta, prozaik, pianista, perkusista, kompozytor, recytator. Początkowo uczył się gry na fortepianie w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Karola Kurpińskiego w Warszawie. Naukę gry na perkusji rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. Józefa Elsnera w Warszawie. W czasie studiów interesował się interpretacją muzyki współczesnej przeznaczonej na perkusję, jednakże nie zarzucił gry na fortepianie. W roku 1991 uczestniczył w kursie interpretacji muzyki Elliotta Cartera w Avignon, zyskując uznanie francuskiego perkusisty Sylvio Gualdy oraz samego kompozytora. W 1992 otrzymał dyplom ukończenia Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w zakresie gry na perkusji, uzyskując tytuł magistra sztuki. W tym samym roku zdobył Nagrodę Główną oraz Nagrodę Specjalną za wykonanie czterech kompozycji na kotły Elliotta Cartera w Konkursie Muzyki XX Wieku Dla Młodych Wykonawców, zorganizowanym z okazji Światowych Dni Muzyki przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej (pierwszy laureat-perkusista w historii konkursu). Po konkursie ukazała się płyta „Prize Winners”, zawierająca m.in. utwory: Psappha Iannisa Xenakisa oraz „Fantasmagoria” Kazimierza Serockiego w wykonaniu artysty („Wymagająca wirtuozerii i umiejętności różnicowania barw kompozycja znalazła w młodym perkusiście wybornego wykonawcę” – cyt. miesięcznik „STUDIO”). Dąbrowski współpracował ze znakomitymi polskimi orkiestrami. Z zespołem „Concerto Avenna” Andrzeja Mysińskiego, wystąpił na Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Festiwalu Muzycznym w Łańcucie, a także wziął udział w nagraniu „Jazz Harpsichord Concerto” Josepha Horowitza z klawesynistką Elżbietą Chojnacką. Jako timpanista orkiestry „Sinfonia Varsovia” uczestniczył w nagraniach i koncertach (m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Filharmonii Monachijskiej) oraz na festiwalach (m.in. na Gran Canaria, podczas Yehudi Menuhin Festiwal, Schlezwig-Holstein Musik Festiwal, Warszawska Jesień) pod batutami takich dyrygentów, jak: Sir Yehudi Menuhin, Jan Krenz, Wojciech Michniewski, Justus Frantz. Koncertował jako solista – m.in. w 1994 na Festiwalu „Warszawska Jesień” zaprezentował „Memory of the Universe” na perkusję i taśmę Yasuhiro Takenaki („w perfekcyjnej i przekonującej (może nawet bardziej niż sam utwór) interpretacji Cezarego Dąbrowskiego” – cyt. „Ruch Muzyczny”), było to pierwsze wykonanie tego utworu w Polsce, a podczas II edycji Festiwalu „Mistrzowie Muzyki XX Wieku” wykonał „Konzertstück” na kotły i orkiestrę Mauricio Kagela z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Bruno Ferrandisa. Dąbrowski to muzyk wszechstronny, wirtuoz perkusji, wykonujący różnego rodzaju muzykę: współczesną, klasyczną, jazzową, rockową oraz muzykę improwizowaną. Jego liczne prezentacje umiejętności improwizacji można odnaleźć w serwisach internetowych. Wiersze zaczął pisywać, będąc nastolatkiem, sukcesywnie odkładając je do tak zwanej szuflady. Silna potrzeba tworzenia zaowocowała powstaniem osiemnastu książek i jednej autorskiej płyty. W 2014 roku Dąbrowski wydał swój pierwszy tom poetycki „Wiersze sercem pisane”. W 2015 roku ukazała się jego autorska płyta „Zaplątany w Twoje włosy. Wiersze i miniatury fortepianowe”, zawierająca deklamacje wybranych wierszy oraz kompozycje fortepianowe w wykonaniu autora. W tym samym roku ukazał się drugi tom poetycki „Brudnopis”. W 2016 roku, nakładem Oficyny Wydawniczej „Agawa”, poeta wydał swoją trzecią książkę – „Ech, żywocie…”. Jego wiersze spotykają się z uznaniem czytelników oraz krytyki; wybitny krytyk Krzysztof Masłoń określił autora tomu mianem artysty z Bożej Łaski, recenzent Tomasz Zbigniew Zapert nazwał Dąbrowskiego objawieniem polskiej poezji XXI stulecia. Na twórczość Cezarego Dąbrowskiego zwrócił także uwagę Józef Tadeusz Baliszewski – humanista i erudyta, promotor polskiej muzyki i literatury. W lipcu 2017 roku, nakładem Wydawnictwa LTW z siedzibą w Łomiankach oraz Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, ukazała się książka zatytułowana „Wierszem i Prozą”, w której Dąbrowski wzbogaca swoją poetycką wypowiedź o opowiadania. W październiku 2017 roku wydał tomik wierszy satyrycznych „Osobliwości” (Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „ADAM”), gdzie w metaforyczny sposób opisuje zachowania ludzi poprzez ukazywanie świata zwierząt. Szósta z opublikowanych książek – „Dalej” (Wydawnictwo LTW, 2018), jest zbiorem swoistych liryk, satyr i opowiadań. Jego tom poetycki „Zbiór nieaspirujący”, ukazał się w 2019 roku, nakładem Wydawnictwa LTW; Notę na okładkę tej książki skomponował Grzegorz Łatuszyński. W tym samym roku, nakładem Oficyny Wydawniczej Volumen, Dąbrowski wydaje tom zatytułowany „Skrawki życia”; Autorem Przedmowy do tego tomu jest dr hab. Wojciech Kaliszewski. W roku 2020, Dąbrowski ogłasza trzy zbiory wierszy: „W dalszym ciągu” (Wydawnictwo LTW), z obszernym Posłowiem pióra prof. dr hab. Marcina Tadeusza Łukaszewskiego, tomik satyryczny „Polityczny dzik (Osobliwości II)”, wydany nakładem Oficyny Wydawniczo-Poligraficznej „ADAM”, i tom poetycki „Sztafeta” (LTW), opatrzony Przedmową Krzysztofa Masłonia. Książka „Wiersze aforystyczne” Dąbrowskiego, opublikowana przez Oficynę Wydawniczo-Poligraficzną „ADAM” w roku 2021, zawiera także jego eseje. W roku 2022 Dąbrowski ogłasza swoją trzynastą książkę – zbiór wierszy i esejów zatytułowany „Pieśni Polskie (A Ty ciągle o tych wierszach…)”. Jego „Wiersze niepoprawne” ukazują się w tym samym roku. „Zimno nadchodzi” – tom poetycki oparty na malarstwie młodopolskim, zostaje opublikowany w roku 2023, dzięki wsparciu finansowemu czytelników. Książka Dąbrowskiego „MITY. Opowieść nie tylko o Kresach” (LTW) ukazuje się w kwietniu 2024. Kolejna oczekuje na publikację. Cezary Maciej Dąbrowski jest autorem cyklu recitali „Słowo jak muzyka”, podczas których prezentuje swoją poetycką i muzyczną twórczość; wykonując swoje wiersze, pieśni, miniatury fortepianowe i kompozycje słowno-muzyczne. Jego talent recytatorski doceniają odbiorcy jego poezji, a także krytycy. Dąbrowski prezentuje swoją twórczość również za pomocą serwisów internetowych, udostępniając własne utwory, recytacje i melorecytacje, także na stronie autorskiej, gdzie publikuje i omawia swój dorobek. Jego utwory były publikowane w „Magazynie Literackim Książki”, „Magazynie Twórczym Polska Canada”, portalu „Culture.pl”, „Kwartalniku Literackim Wyspa”, Dwumiesięczniku „ARCANA”, portalu „Puls Polonii”, „Pressmania.pl”, Wydawnictwie Archikonfraterni Literackiej. Twórczość Cezarego Macieja Dąbrowskiego była tematem recenzji opublikowanych w „Magazynie Literackim Książki”, Tygodniku Katolickim „Niedziela”, tygodniku „Do Rzeczy”, e-Dwutygodniku Literacko-Artystycznym Pisarze.pl, portalu PNP 24 (http://pnp24.pl/sluch-absolutny). 16 września 2018 roku, Dąbrowski był gościem Polskiego Radia 24, w audycji „Poczytnik”: „patiotyczna poezja Cezarego Macieja Dąbrowskiego". Liczne prezentacje twórczości pisarza miały miejsce m.in. w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Muzeum Jarosława i Anny Iwaszkiewiczów w Stawisku (także podczas III Wiosny Poetyckiej), Muzeum Niepodległości w Warszawie, Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy, Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku (podczas XXIV Dialogu Dwóch Kultur), Domu Literatury w Warszawie (podczas Biesiady Literackiej). Wiersze poety z tomu „Zimno nadchodzi" zainspirowały kompozytora Marcina Tadeusza Łukaszewskiego do stworzenia cyklu „Trzech pieśni" do słów Cezarego Macieja Dąbrowskiego na sopran i fortepian (prawykonanie: 26.09.2024). Dąbrowski jest finalistą Nagrody Literackiej im. ks. Jana Twardowskiego (2017) oraz laureatem wyróżnienia za wiersz „Wolność” w „The International Kosciuszko Bicentenary Competition” (2017) w Sydney (Australia). Promuje poezję wśród młodzieży; maturzystom XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie trzykrotnie wręczano egzemplarze książek z dedykacjami autora: „Zbiór nieaspirujący” w roku 2020, „Sztafeta” w roku 2021, „Pieśni Polskie” w 2022. Kilkakrotnie zasiadał w jury Festiwalu Poezji Współczesnej w tymże liceum. Wyrazem zainteresowania młodzieży twórczością Dąbrowskiego jest wywiad opublikowany na łamach gazety szkolnej „Modrzewiak” (nr 109, maj 2024), XVII LO im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie. Przekłady jego wierszy ukazały się w Antologii autorstwa Grzegorza Łatuszyńskiego zatytułowanej „Stu współczesnych poetów polskich: Księga druga” (Oficyna Mali Nemo). Od grudnia 2023 roku należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (Oddział Warszawski).

Cezary Maciej Dąbrowski

MOJA TWÓRCZOŚĆ

Strony:

sobota, 7 marca 2026

JAŹNIE

Tom poetycki Cezarego Macieja Dąbrowskiego –trzecia część tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie – ukazał się 4 marca 2026 r. nakładem Wydawnictwa Norbertinum.

Łączna liczba wyświetleń

MOJA TWÓRCZOŚĆ

Strony:

sobota, 7 marca 2026

JAŹNIE

Tom poetycki Cezarego Macieja Dąbrowskiego –trzecia część tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie – ukazał się 4 marca 2026 r. nakładem Wydawnictwa Norbertinum.

Łączna liczba wyświetleń

Subskrybuj