czwartek, 7 maja 2026

 POEZJE 


Zapowiedź tomu poetycko-prozatorskiego.

Premiera pod koniec czerwca 2026 r. w Wydawnictwie Norbertinum.

Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk

Na okładce: Rezerwat przyrody „Stawy Raszyńskie” (fot. Cezary M. Dąbrowski)


O książce:

„Nie jest to książka o poezji i muzyce, jak można by sądzić, raczej o muzyce w poezji Cezarego Macieja Dąbrowskiego, na której język składają się genealogie, byty, jak i to, co nieodgadnione, a próbuje zaistnieć, czyniąc z wędrówki do wnętrz misternie skomponowanych utworów swoiste wyzwania. Dla Autora tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie, to rodzaj podsumowania twórczych zmagań ostatnich kilku lat, zarazem rzecz o pojmowaniu słowa”.

 

Odautorski tekst z rewersu okładki:

   Na okładce widnieje autorska fotografia zamarzniętych falenckich stawów, wokół których toczyły się zażarte boje pułków księcia Józefa Poniatowskiego z austriackim korpusem arcyksięcia Ferdynanda Karola d’Este (bitwa pod Raszynem, 19 kwietna 1809), a ja odczytałem w klimacie ujęcia coś z Żeromskiego Wiernej rzeki, może też echa kadrów z kina polskiego lat „70”… Jestem zdania, że projekt okładki powinien wyjść spod ręki samego autora, u mnie stanowi bowiem zalążek książki i punkty odniesienia, jest częścią treści, stałą ekspozycją. Splot ostatnich wydarzeń z mojego życia spowodował, że przełom lat 2024–2025 to okres intensywnej pracy twórczej, a jedną z wówczas przygotowywanych przeze mnie do druku książek nazwałem Poezje.

   Zainspirowany dwupłytowym albumem kompozytora i pianisty Marcina Tadeusza Łukaszewskiego Landscapes of Nostalgie III/IV, usiadłem do pisania, i tak „to” się zaczęło; powstał pierwszy z utworów: Chwila, a w niedługim czasie zaistniały kolejne, wiele z nich stworzyłem w trakcie wielokrotnego wsłuchiwania się w wybraną kompozycję, nie tylko z obszarów wspomnianej płyty. Pisałem wiersze słuchając Glenna Goulda, jego interpretacji Wariacji Goldbergowskich Jana Sebastiana Bacha. Pisałem słuchając Vladimira Horowitza grającego Scherzo h-moll  Fryderyka Chopina. Pisałem wpatrując się w sekwencję rozpromienionych roztopów, zachodząc w głąb siebie, a to zaledwie początek listy inspiracji. Powstawały kolejne, i kolejne utwory. Pod wierszami kreśliłem swego rodzaju wyznania, które mogą, choć nie powinny, uchodzić za „komentarze”. 53 wiersze poprzedza tekst Z dala od zgiełku, a całość kończy Niebo i ziemia. A skoro jeden z akapitów głosi: „Koniec pisania nigdy się nie kończy”, to czytelnik mówi: sprawdzam!

                       

                          „Z niczego może być tylko nic”.

                          (William Shakespeare, Król Lear)

 Lear


Gdy obudziłem się było już po wierszu

ta zbroja pękła aż po kres Albionu

został napierśnik marny i pogięty

i jako taki nie służył nikomu

 

Szukałem ciebie poezjo w dzieciństwie

i szukam nadal w przededniu starości

tej która nie pochodzi z tkanek mięsa

ale ze snu gwiazd z nieśmiertelności

 

Jednako ślepa i jednako słaba

na nic mi twoje NIC i twoja drwina

Gdy obudziłem się było już po wierszu

zostały cienie w płaszczu króla Leara

 

14 czerwca 2025 r.

Cezary M. Dąbrowski


Spis treści: Z dala od zgiełku, Chwila, Skrzydła, Do Emaus, Gamy i pasaże, Impromptu do samotności, Sitowie, Tęcza, Brzezina, Bacha rozmowa z Bogiem, Wydreptane ścieżki wokół marzeń, Korzenie, Dwie poezje, Iskra Boża, Tchnienie i rozpacz, Horowitz gra Chopina, Przepaść, Antygona 2025, Cień, Ewangelia odwróconych, Krajobraz po bitwie, Szklane domy, Niefraszka polska, Rozmowa o pryncypiach, Poezje, Mistrz i uczniowie, Nawłoć, Topos, Gorący oddech Thanatosa, Wariacje Goldbergowskie, Układanie słów, Sekwencja ojcowska, Żeromski , Minerwa, Rozśpiewać ciszę, Róża w kamieniu, Do Wschodu, Do początkującego poety, Do starego poety, Maski poety i kamień filozoficzny, Onomatopeja, Sztylet, Rękopis nieodnaleziony pod Zamościem, Do pisarza wielonakładowego, Okno, Próba, Lear, Nibyzm, Wiersz nielinearny, Świat, którego nie ma, Mydlana bańka, Zapatrzenie, Muzyka mojej duszy, Koniec pisania, Niebo i ziemia, Biogram.

Fotografia Autora: Paulina Niedzielska
(we wnętrzach Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy


   Cezary Maciej Dąbrowski (ur. 9 marca 1968 r. w Skierniewicach), pisarz, poeta, prozaik, pianista, perkusista, kompozytor, recytator. Początkowo uczył się gry na fortepianie w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Karola Kurpińskiego w Warszawie. W 1992 r. otrzymał dyplom ukończenia Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w zakresie gry na perkusji, uzyskując tytuł magistra sztuki. W tym samym roku zdobył Nagrodę Główną oraz Nagrodę Specjalną za wykonanie czterech kompozycji na kotły Elliotta Cartera w Konkursie Muzyki XX Wieku Dla Młodych Wykonawców, zorganizowanym z okazji Światowych Dni Muzyki przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej (pierwszy laureat-perkusista w historii konkursu). Po konkursie ukazała się płyta Prize Winners, zawierająca m.in. utwory: Psappha Iannisa Xenakisa oraz Fantasmagoria Kazimierza Serockiego w wykonaniu artysty („Wymagająca wirtuozerii i umiejętności różnicowania barw kompozycja znalazła w młodym perkusiście wybornego wykonawcę” – cyt. miesięcznik „STUDIO”). Dąbrowski współpracował ze znakomitymi polskimi orkiestrami. Z zespołem Concerto Avenna Andrzeja Mysińskiego wystąpił na Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Festiwalu Muzycznym w Łańcucie, a także wziął udział w nagraniu Jazz Harpsichord Concerto Josepha Horowitza z klawesynistką Elżbietą Chojnacką. Jako timpanista orkiestry Sinfonia Varsovia uczestniczył w nagraniach i koncertach (m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Filharmonii Monachijskiej) oraz na festiwalach (m.in. na Gran Canaria, podczas Yehudi Menuhin Festiwal, Schlezwig-Holstein Musik Festiwal, Warszawska Jesień) pod batutami takich dyrygentów, jak: Sir Yehudi Menuhin, Jan Krenz, Wojciech Michniewski, Justus Frantz. Koncertował jako solista – m.in. w 1994 r. na Festiwalu „Warszawska Jesień” zaprezentował Memory of the Universe na perkusję i taśmę Yasuhiro Takenaki, „w perfekcyjnej i przekonującej (może nawet bardziej niż sam utwór) interpretacji” (cyt. „Ruch Muzyczny”), było to pierwsze wykonanie tego utworu w Polsce; a podczas II edycji Festiwalu „Mistrzowie Muzyki XX Wieku” wykonał Konzertstück na kotły i orkiestrę Mauricio Kagela z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Bruno Ferrandisa. Dał się poznać jako muzyk wszechstronny, wirtuoz perkusji, wykonujący różnego rodzaju muzykę: współczesną, klasyczną, jazzową, rockową oraz improwizowaną. Jego liczne prezentacje umiejętności improwizacji można odnaleźć w serwisach internetowych.

   Wiersze zaczął pisywać, będąc nastolatkiem. W dotychczasowym dorobku posiada dwadzieścia książek i autorską płytę Zaplątany w Twoje włosy. Wiersze i miniatury fortepianowe (2015). W 2014 r. wydał swój pierwszy tom poetycki Wiersze sercem pisane. Jego twórczość spotyka się z uznaniem czytelników, którzy kilkakrotnie wspierali finansowo publikacje książek „ich poety”. Dąbrowski cieszy się także uznaniem krytyków. Krzysztof Masłoń określił autora tomu Ech, żywocie... mianem „artysty z Bożej Łaski” (Agawa 2016). Liczne dowody uznania krytyki można odnaleźć m.in. w Internecie, w postaci szkiców krytycznoliterackich dedykowanych twórczości pisarza: Tadej Karabowicz, Filozoficzna autogeneza i literacka przeszłość (Pisarze.pl); Marcin Łukaszewski, Zimno nadeszło? Perły poezji Cezarego Macieja Dąbrowskiego (Pisarze.pl); Łukasz Perzyna, Słuch absolutny. O najnowszym tomie wierszy Cezarego Macieja Dąbrowskiego „Mity” (PNP24.PL). Książki Dąbrowskiego charakteryzuje rozpiętość tematyczna, zainteresowania poety obejmują zarówno historię, doczesność, jak i to, co nieodgadnione. Do ostatnio ogłoszonych publikacji należy tryptyk poetycki Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie (Norbertinum 2025, 2026),

   Cezary Maciej Dąbrowski jest autorem cyklu recitali Słowo jak muzyka, prezentujących jego pisarską i muzyczną twórczość. Autor prezentuje swoją twórczość również za pośrednictwem serwisów internetowych, udostępniając w Sieci własne utwory, recytacje i melorecytacje, także na stronie autorskiej, gdzie publikuje i omawia swój dorobek. Prezentacje twórczości pisarza miały miejsce m.in. w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku (także podczas III Wiosny Poetyckiej), Muzeum Niepodległości w Warszawie, Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy, Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku (XXIV Dialog Dwóch Kultur), Domu Literatury w Warszawie. Wiersze z tomu Zimno nadchodzi (LTW 2023) zainspirowały kompozytora Marcina Tadeusza Łukaszewskiego do stworzenia cyklu Trzech pieśni do słów Cezarego Macieja Dąbrowskiego na sopran i fortepian (prawykonanie: 26.09.2024).

   Dąbrowski jest finalistą Nagrody Literackiej im. ks. Jana Twardowskiego (2017). W tym samym roku otrzymał wyróżnienie za wiersz Wolność w The International Kosciuszko Bicentenary Competition w Sydney (Australia). Promując poezję wśród młodzieży, trzykrotnie dedykował egzemplarze swoich książek maturzystom XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie: Zbiór nieaspirujący w 2020 r., Sztafeta w 2021 r., Pieśni Polskie w 2022 r. Kilkakrotnie zasiadał w jury Festiwalu Poezji Współczesnej w tymże liceum. Udzielając wywiadu opublikowanego na łamach gazety szkolnej „Modrzewiak” (nr 109, maj 2024), XVII LO im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, dał wyraz wdzięczności za zainteresowanie twórczością wśród młodzieży.

   Przekłady jego wierszy ukazały się w antologii autorstwa Grzegorza Łatuszyńskiego zatytułowanej Stu współczesnych poetów polskich. Księga druga (Mali Nemo, Pančevo, Serbia, 2023).

   Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (Oddział Warszawski).

   Pełniejsze jego biogramy można odnaleźć w Internecie, także na stronie autorskiej https://cezarymaciejdabrowski.blogspot.com oraz w każdej z opublikowanych książek.

 - aktywne linki - 

Zapowiedź książki: POEZJE. Wydawnictwo NORBERTINUM

 

Zapowiedź POEZJI na stronie Biblioteki Analiz:

„Poezje” Cezarego Macieja Dąbrowskiego.

Nie jest to książka o poezji i muzyce, raczej o muzyce w poezji.


Projekt okładki w całości. Oprawa miękka klejona ze skrzydełkami.



 

 

 


 

 

 

 



 


-

sobota, 7 marca 2026

 JAŹNIE


Tom poetycki Cezarego Macieja Dąbrowskiego –trzecia część tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie – ukazał się 4 marca 2026 r. nakładem Wydawnictwa Norbertinum.

Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Nieczyporuk
                            Na okładce: schody w Szpitalu Klinicznym im. prof. Witolda orłowskiego w Warszawie.
                                                                           (fot. Cezary M. Dąbrowski)

„Przemycam czyjąś myśl, aby ocalić własną”. Tymi słowami z wiersza Bielma wprowadza czytelnika w meandry tomu Jaźnie Cezary Maciej Dąbrowski, oddając w jego ręce kompozycję, jak przystało na muzyka, wielogłosową, gdzie rolę kontrapunktów powierza swoim interlokutorom, umieszczając, niekiedy, rozbudowane motta z fragmentami twórczości wielkich myślicieli epok minionych, na czele z Emilem Michelem Cioranem i Sándorem Máraiem oraz Thomasem Sternsem Eliotem, Rainerem Marią Rilkem, Cyprianem Kamilem Norwidem, Adamem Bernardem Mickiewiczem, Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Johnem Miltonem, Dantem Alighieri, czy, w końcówce tej poetycko-prozatorskiej opowieści, prorokiem Izajaszem. Podając źródła zaczerpnięć, Dąbrowski jakoby wskazywał odbiorcy: to dopiero początek drogi, resztę trasy musisz przebyć samodzielnie, trzeba tylko zapragnąć. A jest to „kontrapunkt” szczególny, albowiem niejednokrotnie wprowadzający w rodzaj zakłopotania, otóż można by sądzić, jak to w wielowiekowej tradycji bywało, że z motta „wyniknie” treść danego utworu, jednak u Dąbrowskiego motto i wiersz, to jakby dwa strumienie świadomości, biegnące tuż obok siebie, czasem zachodzące, acz różnorodne i odmienne, jak na niezależną twórczość przystało, do której to przysposobił już czytelników autor tomów Niewczas i Spinoza i inne duchy (Norbertinum 2025). Dąbrowski, stosując takowy zabieg stylistyczny, próbuje ukazać, że zdarzenia z przeszłości, będące przedmiotami owych odniesień, gdyby je „przyłożyć” do tu i teraz, stają się aktualne, jakoby „wysłyszane” współcześnie. Bo trudno nie zdumieć się nad zbieżnością zjawisk z połowy ubiegłego stulecia z obecnymi wydarzeniami, patrz: Sándora Máraiego Dziennik, passus dotyczący interwencji sowieckiej na Węgrzech (październik 1956) a wojna na Ukrainie, czy, jako żywo, nad uwagami pisarza na temat „sztuki współczesnej”, czy też spostrzeżeniami Ciorana w temacie: „demokracja”, mając przed oczyma, chociażby, czołówki dzisiejszych gazet... Niewczytanemu może wydać się, że krytyczno-sarkastyczny ton poety z początku tomu wyznaczy całość. Jednak, u Dąbrowskiego, pozorna sprzeczność jest metodą koncentrowania napięć, skierowań uwagi odbiorcy, by w dalszych częściach tomu odkrywał lirykę głęboko osobistą, patriotyczną, a w zakończeniu sięgającą sacrum, jak w posiadającym znamiona modlitewnika wierszu Miłosierdzie, i wstrząsająco szczerą, dotyczącą umierania najbliższych: Strach z wszystkich najgorszy. Czytelniku, nie daj się zwieść smakowitemu Wstępowi; Dąbrowski, jako twórca dojrzały, wie, że z ironii losu zupełnie niedaleko bywa do traumy osobistych dramatów, w świecie bez Boga, za to pełnym samotności i bezradności". 


aktywne linki:

Ogłoszenie książki na stronie Biblioteki Analiz:  

 „Jaźnie” – trzecia część tryptyku Cezarego Macieja Dąbrowskiego


 Za Wydawnictwem Norbertinum:

TRYPTYK O OBOWIĄZKU MYŚLENIA

W przeciągu ostatniego półrocza Cezary Maciej Dąbrowski opublikował trzy znaczące tomy poezji, w których wykazał ważne inklinacje i powinności wynikające z różnorakich kondycji współczesnego człowieka. Czerpiąc ze źródeł europejskiej myśli i kultury, wciąż bijących, choć coraz bardziej zapominanych, stara się odświeżyć niezłomne i konstytutywne obowiązki wynikające ze świadomości i faktu bycia "istotą rozumną". Pomiędzy uczuciem, wiarą i rozumem tworzy siatkę powiązań ocalających przed nicością i poczuciem bezsensu istnienia. Obowiązkiem zaś poety jest zaangażowanie w los człowieka i ciągłe pobudzanie do świadomej uważności na bogactwo prawdziwych wartości pejzażu życia.

(wpis zaczerpnięty z facebookowej strony Wydawnictwa Norbertinum)


Jedna z pierwszych fotografii od Czytelników, na których widnieją, nabyte drogą kupna (nie rozdane kolegom po piórze), egzemplarze tomu JAŹNIE. To bardzo ważne dla autora, że: oczekują, kupują, dzielą się, przeżywają…, nie znajomkowie, a prawdziwi Czytelnicy. Poezja żywa!























-
Subskrybuj: Posty (Atom)