niedziela, 11 października 2026

 

 
KONTEKSTY, wiersze, prozy…



    Trochę się uzbierało treści na stronie poety Dąbrowskiego, i to w niedługim czasie od jej założenia. Jednak nic, żadna kroplówka, nie zastąpi pokarmu pełnowartościowego, jakim jest książka papierowa. Bzdurą jest teza, że Sieć jest ważniejsza od niej. To nie mój argument, a wieków. No i ten „banalny”; brak zasilania, energii lub finansowania. Ale nie o tym, polecam szczególnej uwadze te miejsca, które pełnią rolę przypisów do treści zawartych w książkach, a są to notatki czynione w trakcie i po ich napisaniu, na przykład Mitów, czy Zimna nadchodzącego. O podglebiu wierszy; fakty, inspiracje, pomoce, podpowiedzi, uwagi, itp. Dużo autorskiej pracy, że nie w chmurach należy szukać inspiracji, choć i w te umieć patrzeć należy, a… No właśnie, oto jest pytanie, jakże naiwnym byłoby znać te odpowiedzi. Filozofia ich nie podaje, i nie ma prawa znać, inaczej okazałaby się głupstwem. A wciąż pozostaje nam myśleć, że jest ważna. Zwłaszcza dziś, kiedy trudno jest się oprzeć, wróć: wesprzeć na czymkolwiek. Chwiejność, relatywizm, sprzeczność, to nie są takie „złe” rzeczy, bywają twórcze, wskazane, wszak tworzenie rodzi się z niepewności, też zależy do czego je przyłożyć…Konteksty! Ot co. W historii, filozofii, w poezji… Trzeba próbować się ich domyślać. Poeta musi, wróć: powinien zostawiać drobne, wydawałoby się niezauważalne wskazówki. One w poezji są uchwytne, czytamy je przecież, nimi się sycimy. Ale o czym to ja chciałem… Może za dużo chcę naraz. W jednym życiu nie sposób nauczyć się czegokolwiek, a w reinkarnację raczej nie wierzę. Próbować, próbować, i słuchać! Siebie pośród innych… i innych w sobie!

   Dobrego odbioru życzę…

   Cezary M. Dąbrowski



aktywne linki:


NIEWCZAS, Norbertinum, Lublin 2025:

Sen Dedala

Drżenia, Dialog

Drżenia i Dialog to dyptyk poetycki, gdzie tytuł drugiego z utworów pojawia się w trakcie pierwszego... Geneza jest następująca. W improwizowanym, żeby nie rzec „natchnionym”, procesie twórczym wypowiedziałem: „jeszcze Dialog, później to poprawię…”, nie wiedząc, wówczas, że nazajutrz powstanie wiersz o takim tytule, będący dopełnieniem, a może i rozwinięciem Drżeń. Mowa przecież o personifikacji Poezji, o wyobraźni, o determinacji, genealogii, literackich interlokutorach, figurach poetyckich (koty…), dręczących motywach i wewnętrznych nakazach, nielinearlnych bodźcach… To poeta generuje w sobie bezgraniczne obrazy, które też miewają swoje odpowiedniki w historii, problemach doczesności, są impulsami świadomości (stopklatki). Wewnętrzne konflikty, „wersus” traumy narodowe, kataklizmy (sowietyzacja, Smoleńsk, powodzie, historia transformacji, postępujący nihilizm), gdy życie piszącego wypełnia po brzegi wewnętrzna potrzeba przekazu… Podświadomość-samoświadomość nadają słowom kształty, i powstaje wiersz, w danej formie, która przecież też jest zmienną, i nie do każdej wypowiedzi przydatną… Kto czyta uważnie moje książki (Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie, Poezje), ten wie, że utwory tam zebrane są różnorodne, ale przecież nie sposób udostępnić „całość” (?!). Te, które nagrywam dla szerszej publiczności, udostępniam impulsywnie, niekiedy „otwierają” się same, i proszą wręcz o wyrażenie. Ironię zostawiając „dla siebie” (przecież obecna, patrz: wstecz i to, co zostanie opublikowane), tę wypowiedzieć zawsze nieco łatwiej (wszak niezbędna do opowiedzenia życia), z konstatacją, że prawda, bynajmniej, nie jest „zabawna”.


SPINOZA I INNE DUCHY, Norbertinum, Lublin 2025:

 Motto

Norwidiana


 

JAŹNIE, Norbertinum, Lublin 2026:

 Anachoreta w świecie 5G


 

POEZJE, Norbertinum, Lublin 2026:

Brzezina

Rozmowa o pryncypiach

Onomatopeja

Sitowie (Pieśń linearna)

Tchnienie i rozpacz  

Niebo i ziemia

Horowitz gra Chopina

Chwila

Wiersz Chwila został przełożony na język ukraiński, autorką przekładu jest prof. dr hab. Łesia Aleksijewec (patrz: Мить).


Z NOWEJ KSIĄŻKI (premiera: styczeń 2027, Norbertinum):

 O cudzie życia

Chleb i mleko  



Fotografia: archiwum własne autora.


 

 

 

 


-

czwartek, 7 maja 2026

 POEZJE 


Tom poetycko-prozatorski, ogłoszony w wydawnictwie Norbertinum 1 lipca 2026 roku.

Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Niczyporuk

Na okładce: Rezerwat przyrody „Stawy Raszyńskie” (fot. Cezary M. Dąbrowski)


„Na tle współczesnej polskiej poezji, od realistycznej, podszytej ironią albo romantyzmem, po obrazoburczą lub osobistą oraz trendów czy mód – twórczość Cezarego Macieja Dąbrowskiego wydaje się unikatowa przez metafizyczność, a jednocześnie precyzyjnie rozpisane zaangażowanie w sztukę, historię, sprawy obywatelskie. Trudno się nie zgodzić z opinią Wydawnictwa Norbertinum na skrzydełku książki:

„Nie jest to książka o poezji i muzyce, jak można by sądzić, raczej o muzyce w poezji Cezarego Macieja Dąbrowskiego, na której język składają się genealogie, byty, jak i to, co nieodgadnione, a próbuje zaistnieć, czyniąc z wędrówki do wnętrz misternie skomponowanych utworów swoiste wyzwania”. 

   Z recenzji poetki Ludmiły Janusewicz – Otomiku wierszy „Poezje” Cezarego Macieja Dąbrowskiego (https://pisarze.pl/2026/09/06/ludmila-janusewicz-o-tomiku-wierszy-poezje-cezarego-macieja-dabrowskiego/)


Fragment odautorskiego wstępu: Z dala od zgiełku (Poezje. Norbertinum 2026)

Odautorski tekst z rewersu okładki:

   Na okładce widnieje autorska fotografia zamarzniętych falenckich stawów, wokół których toczyły się zażarte boje pułków księcia Józefa Poniatowskiego z austriackim korpusem arcyksięcia Ferdynanda Karola d’Este (bitwa pod Raszynem, 19 kwietna 1809), a ja odczytałem w klimacie ujęcia coś z Żeromskiego Wiernej rzeki, może też echa kadrów z kina polskiego lat „70”… Jestem zdania, że projekt okładki powinien wyjść spod ręki samego autora, u mnie stanowi bowiem zalążek książki i punkty odniesienia, jest częścią treści, stałą ekspozycją. Splot ostatnich wydarzeń z mojego życia spowodował, że przełom lat 2024–2025 to okres intensywnej pracy twórczej, a jedną z wówczas przygotowywanych przeze mnie do druku książek nazwałem Poezje.

   Zainspirowany dwupłytowym albumem kompozytora i pianisty Marcina Tadeusza Łukaszewskiego Landscapes of Nostalgie III/IV, usiadłem do pisania, i tak „to” się zaczęło; powstał pierwszy z utworów: Chwila, a w niedługim czasie zaistniały kolejne, wiele z nich stworzyłem w trakcie wielokrotnego wsłuchiwania się w wybraną kompozycję, nie tylko z obszarów wspomnianej płyty. Pisałem wiersze słuchając Glenna Goulda, jego interpretacji Wariacji Goldbergowskich Jana Sebastiana Bacha. Pisałem słuchając Vladimira Horowitza grającego Scherzo h-moll  Fryderyka Chopina. Pisałem wpatrując się w sekwencję rozpromienionych roztopów, zachodząc w głąb siebie, a to zaledwie początek listy inspiracji. Powstawały kolejne, i kolejne utwory. Pod wierszami kreśliłem swego rodzaju wyznania, które mogą, choć nie powinny, uchodzić za „komentarze”. 53 wiersze poprzedza tekst Z dala od zgiełku, a całość kończy Niebo i ziemia. A skoro jeden z akapitów głosi: „Koniec pisania nigdy się nie kończy”, to czytelnik mówi: sprawdzam!



Fragment książki Poezje (Norbertinum 2026) czyta autor: Cezary M. Dąbrowski  



Brzezina


Ocalić mnie może już tylko Brzezina

liści migotanie las którego nie ma


pragnąc Ocalenia podpaliłem mosty

goreją złudzenia lecą iskry w sosny

 

rozdmuchane wiechcie ogarniają duszę

już się i zajęły jabłonie i grusze

 

czernią szczap spalonych nacierając ręce

rozmazuję myśli w bezdzietnej piosence

 

do krwi do krwi śpiewam zdzierając paznokcie

bym się opamiętał szubrawcy nie proście

 

nigdy mnie nie było głos mój wygaszany

zatrzymał się pożar u milczenia ściany

 

ocalić mnie może już tylko Brzezina

liści migotanie las którego nie ma

 

16 maja 2025 r.

(Cezary M. Dąbrowski, Poezje. Norbertinum 2026) 

Spis treści: 

Z dala od zgiełku, Chwila, Skrzydła, Do Emaus, Gamy i pasaże, Impromptu do samotności, Sitowie, Tęcza, Brzezina, Bacha rozmowa z Bogiem, Wydreptane ścieżki wokół marzeń, Korzenie, Dwie poezje, Iskra Boża, Tchnienie i rozpacz, Horowitz gra Chopina, Przepaść, Antygona 2025, Cień, Ewangelia odwróconych, Krajobraz po bitwie, Szklane domy, Niefraszka polska, Rozmowa o pryncypiach, Poezje, Mistrz i uczniowie, Nawłoć, Topos, Gorący oddech Thanatosa, Wariacje Goldbergowskie, Układanie słów, Sekwencja ojcowska, Żeromski , Minerwa, Rozśpiewać ciszę, Róża w kamieniu, Do Wschodu, Do początkującego poety, Do starego poety, Maski poety i kamień filozoficzny, Onomatopeja, Sztylet, Rękopis nieodnaleziony pod Zamościem, Do pisarza wielonakładowego, Okno, Próba, Lear, Nibyzm, Wiersz nielinearny, Świat, którego nie ma, Mydlana bańka, Zapatrzenie, Muzyka mojej duszy, Koniec pisania, Niebo i ziemia, Biogram.

Fotografia Autora: Paulina Niedzielska
(we wnętrzach Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy


   Cezary Maciej Dąbrowski (ur. 9 marca 1968 r. w Skierniewicach), pisarz, poeta, prozaik, pianista, perkusista, kompozytor, recytator. Początkowo uczył się gry na fortepianie w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Karola Kurpińskiego w Warszawie. W 1992 r. otrzymał dyplom ukończenia Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w zakresie gry na perkusji, uzyskując tytuł magistra sztuki. W tym samym roku zdobył Nagrodę Główną oraz Nagrodę Specjalną za wykonanie czterech kompozycji na kotły Elliotta Cartera w Konkursie Muzyki XX Wieku Dla Młodych Wykonawców, zorganizowanym z okazji Światowych Dni Muzyki przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej (pierwszy laureat-perkusista w historii konkursu). Po konkursie ukazała się płyta Prize Winners, zawierająca m.in. utwory: Psappha Iannisa Xenakisa oraz Fantasmagoria Kazimierza Serockiego w wykonaniu artysty („Wymagająca wirtuozerii i umiejętności różnicowania barw kompozycja znalazła w młodym perkusiście wybornego wykonawcę” – cyt. miesięcznik „STUDIO”). Dąbrowski współpracował ze znakomitymi polskimi orkiestrami. Z zespołem Concerto Avenna Andrzeja Mysińskiego wystąpił na Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Festiwalu Muzycznym w Łańcucie, a także wziął udział w nagraniu Jazz Harpsichord Concerto Josepha Horowitza z klawesynistką Elżbietą Chojnacką. Jako timpanista orkiestry Sinfonia Varsovia uczestniczył w nagraniach i koncertach (m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Filharmonii Monachijskiej) oraz na festiwalach (m.in. na Gran Canaria, podczas Yehudi Menuhin Festiwal, Schlezwig-Holstein Musik Festiwal, Warszawska Jesień) pod batutami takich dyrygentów, jak: Sir Yehudi Menuhin, Jan Krenz, Wojciech Michniewski, Justus Frantz. Koncertował jako solista – m.in. w 1994 r. na Festiwalu „Warszawska Jesień” zaprezentował Memory of the Universe na perkusję i taśmę Yasuhiro Takenaki, „w perfekcyjnej i przekonującej (może nawet bardziej niż sam utwór) interpretacji” (cyt. „Ruch Muzyczny”), było to pierwsze wykonanie tego utworu w Polsce; a podczas II edycji Festiwalu „Mistrzowie Muzyki XX Wieku” wykonał Konzertstück na kotły i orkiestrę Mauricio Kagela z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Bruno Ferrandisa. Dał się poznać jako muzyk wszechstronny, wirtuoz perkusji, wykonujący różnego rodzaju muzykę: współczesną, klasyczną, jazzową, rockową oraz improwizowaną. Jego liczne prezentacje umiejętności improwizacji można odnaleźć w serwisach internetowych.

   Wiersze zaczął pisywać, będąc nastolatkiem. W dotychczasowym dorobku posiada dwadzieścia książek i autorską płytę Zaplątany w Twoje włosy. Wiersze i miniatury fortepianowe (2015). W 2014 r. wydał swój pierwszy tom poetycki Wiersze sercem pisane. Jego twórczość spotyka się z uznaniem czytelników, którzy kilkakrotnie wspierali finansowo publikacje książek „ich poety”. Dąbrowski cieszy się także uznaniem krytyków. Krzysztof Masłoń określił autora tomu Ech, żywocie... mianem „artysty z Bożej Łaski” (Agawa 2016). Liczne dowody uznania krytyki można odnaleźć m.in. w Internecie, w postaci szkiców krytycznoliterackich dedykowanych twórczości pisarza: Tadej Karabowicz, Filozoficzna autogeneza i literacka przeszłość (Pisarze.pl); Marcin Łukaszewski, Zimno nadeszło? Perły poezji Cezarego Macieja Dąbrowskiego (Pisarze.pl); Łukasz Perzyna, Słuch absolutny. O najnowszym tomie wierszy Cezarego Macieja Dąbrowskiego „Mity” (PNP24.PL). Książki Dąbrowskiego charakteryzuje rozpiętość tematyczna, zainteresowania poety obejmują zarówno historię, doczesność, jak i to, co nieodgadnione. Do ostatnio ogłoszonych publikacji należy tryptyk poetycki Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie (Norbertinum 2025, 2026),

   Cezary Maciej Dąbrowski jest autorem cyklu recitali Słowo jak muzyka, prezentujących jego pisarską i muzyczną twórczość. Autor prezentuje swoją twórczość również za pośrednictwem serwisów internetowych, udostępniając w Sieci własne utwory, recytacje i melorecytacje, także na stronie autorskiej, gdzie publikuje i omawia swój dorobek. Prezentacje twórczości pisarza miały miejsce m.in. w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku (także podczas III Wiosny Poetyckiej), Muzeum Niepodległości w Warszawie, Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy, Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku (XXIV Dialog Dwóch Kultur), Domu Literatury w Warszawie. Wiersze z tomu Zimno nadchodzi (LTW 2023) zainspirowały kompozytora Marcina Tadeusza Łukaszewskiego do stworzenia cyklu Trzech pieśni do słów Cezarego Macieja Dąbrowskiego na sopran i fortepian (prawykonanie: 26.09.2024).

   Dąbrowski jest finalistą Nagrody Literackiej im. ks. Jana Twardowskiego (2017). W tym samym roku otrzymał wyróżnienie za wiersz Wolność w The International Kosciuszko Bicentenary Competition w Sydney (Australia). Promując poezję wśród młodzieży, trzykrotnie dedykował egzemplarze swoich książek maturzystom XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie: Zbiór nieaspirujący w 2020 r., Sztafeta w 2021 r., Pieśni Polskie w 2022 r. Kilkakrotnie zasiadał w jury Festiwalu Poezji Współczesnej w tymże liceum. Udzielając wywiadu opublikowanego na łamach gazety szkolnej „Modrzewiak” (nr 109, maj 2024), XVII LO im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, dał wyraz wdzięczności za zainteresowanie twórczością wśród młodzieży.

   Przekłady jego wierszy ukazały się w antologii autorstwa Grzegorza Łatuszyńskiego zatytułowanej Stu współczesnych poetów polskich. Księga druga (Mali Nemo, Pančevo, Serbia, 2023).

   Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (Oddział Warszawski).

   Pełniejsze jego biogramy można odnaleźć w Internecie, także na stronie autorskiej https://cezarymaciejdabrowski.blogspot.com oraz w każdej z opublikowanych książek.

 




- aktywne linki - 

Zapowiedź POEZJI na stronie Biblioteki Analiz:

„Poezje” Cezarego Macieja Dąbrowskiego.

Nie jest to książka o poezji i muzyce, raczej o muzyce w poezji.


Ogłoszenie POEZJI na stronie Biblioteki Analiz

Ukazały się „Poezje” Cezarego Macieja Dąbrowskiego.



Księgarnie:



Projekt okładki (według zamysłu Autora)Paweł Niczyporuk.

Na okładce Rezerwat Przyrody „Stawy Raszyńskie” (fot. Cezary M. Dąbrowski).




„[...] poet, pianist, percussionist, and composer; born March 9, 1968, in Skierniewice...”: https://polmic.pl/en/encyclopedia/subject-entries/d/dabrowski-cezary-maciej-en




 

 


 

 

 

 



 


-

sobota, 7 marca 2026

 JAŹNIE


Tom poetycki Cezarego Macieja Dąbrowskiego –trzecia część tryptyku Niewczas, Spinoza i inne duchy, Jaźnie – ukazał się 4 marca 2026 r. nakładem wydawnictwa Norbertinum.

Projekt okładki (według zamysłu Autora): Paweł Nieczyporuk
                            Na okładce: schody w Szpitalu Klinicznym im. prof. Witolda orłowskiego w Warszawie.
                                                                           (fot. Cezary M. Dąbrowski)

„Przemycam czyjąś myśl, aby ocalić własną”. Tymi słowami z wiersza Bielma wprowadza czytelnika w meandry tomu Jaźnie Cezary Maciej Dąbrowski, oddając w jego ręce kompozycję, jak przystało na muzyka, wielogłosową, gdzie rolę kontrapunktów powierza swoim interlokutorom, umieszczając, niekiedy, rozbudowane motta z fragmentami twórczości wielkich myślicieli epok minionych, na czele z Emilem Michelem Cioranem i Sándorem Máraiem oraz Thomasem Sternsem Eliotem, Rainerem Marią Rilkem, Cyprianem Kamilem Norwidem, Adamem Bernardem Mickiewiczem, Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Johnem Miltonem, Dantem Alighieri, czy, w końcówce tej poetycko-prozatorskiej opowieści, prorokiem Izajaszem. Podając źródła zaczerpnięć, Dąbrowski jakoby wskazywał odbiorcy: to dopiero początek drogi, resztę trasy musisz przebyć samodzielnie, trzeba tylko zapragnąć. A jest to „kontrapunkt” szczególny, albowiem niejednokrotnie wprowadzający w rodzaj zakłopotania, otóż można by sądzić, jak to w wielowiekowej tradycji bywało, że z motta „wyniknie” treść danego utworu, jednak u Dąbrowskiego motto i wiersz, to jakby dwa strumienie świadomości, biegnące tuż obok siebie, czasem zachodzące, acz różnorodne i odmienne, jak na niezależną twórczość przystało, do której to przysposobił już czytelników autor tomów Niewczas i Spinoza i inne duchy (Norbertinum 2025). Dąbrowski, stosując takowy zabieg stylistyczny, próbuje ukazać, że zdarzenia z przeszłości, będące przedmiotami owych odniesień, gdyby je „przyłożyć” do tu i teraz, stają się aktualne, jakoby „wysłyszane” współcześnie. Bo trudno nie zdumieć się nad zbieżnością zjawisk z połowy ubiegłego stulecia z obecnymi wydarzeniami, patrz: Sándora Máraiego Dziennik, passus dotyczący interwencji sowieckiej na Węgrzech (październik 1956) a wojna na Ukrainie, czy, jako żywo, nad uwagami pisarza na temat „sztuki współczesnej”, czy też spostrzeżeniami Ciorana w temacie: „demokracja”, mając przed oczyma, chociażby, czołówki dzisiejszych gazet... Niewczytanemu może wydać się, że krytyczno-sarkastyczny ton poety z początku tomu wyznaczy całość. Jednak, u Dąbrowskiego, pozorna sprzeczność jest metodą koncentrowania napięć, skierowań uwagi odbiorcy, by w dalszych częściach tomu odkrywał lirykę głęboko osobistą, patriotyczną, a w zakończeniu sięgającą sacrum, jak w posiadającym znamiona modlitewnika wierszu Miłosierdzie, i wstrząsająco szczerą, dotyczącą umierania najbliższych: Strach z wszystkich najgorszy. Czytelniku, nie daj się zwieść smakowitemu Wstępowi; Dąbrowski, jako twórca dojrzały, wie, że z ironii losu zupełnie niedaleko bywa do traumy osobistych dramatów, w świecie bez Boga, za to pełnym samotności i bezradności". 


aktywne linki:

Ogłoszenie książki na stronie Biblioteki Analiz:  

 „Jaźnie” – trzecia część tryptyku Cezarego Macieja Dąbrowskiego


 Za Wydawnictwem Norbertinum:

TRYPTYK O OBOWIĄZKU MYŚLENIA

W przeciągu ostatniego półrocza Cezary Maciej Dąbrowski opublikował trzy znaczące tomy poezji, w których wykazał ważne inklinacje i powinności wynikające z różnorakich kondycji współczesnego człowieka. Czerpiąc ze źródeł europejskiej myśli i kultury, wciąż bijących, choć coraz bardziej zapominanych, stara się odświeżyć niezłomne i konstytutywne obowiązki wynikające ze świadomości i faktu bycia "istotą rozumną". Pomiędzy uczuciem, wiarą i rozumem tworzy siatkę powiązań ocalających przed nicością i poczuciem bezsensu istnienia. Obowiązkiem zaś poety jest zaangażowanie w los człowieka i ciągłe pobudzanie do świadomej uważności na bogactwo prawdziwych wartości pejzażu życia.

(wpis zaczerpnięty z facebookowej strony Wydawnictwa Norbertinum)


Jedna z pierwszych fotografii od Czytelników, na których widnieją, nabyte drogą kupna (nie rozdane kolegom po piórze), egzemplarze tomu JAŹNIE. To bardzo ważne dla autora, że: oczekują, kupują, dzielą się, przeżywają…, nie znajomkowie, a prawdziwi Czytelnicy. Poezja żywa!























-
Subskrybuj: Posty (Atom)